In december 2024 heeft Ongehoord met verborgen camera het levenseinde van kalkoenen bij de Sjroete Farm gefilmd. Op het bedrijfsterrein hebben Ruud en Sabrina een eigen slachterij waar ze wekelijks 400 dieren slachten. Ruud en Sabrina vangen de kalkoenen daartoe uit de stal en doen ze in stalen containers. Dit is voor prooi- en vluchtdieren zoals kalkoenen erg stressvol. Ook uit wetenschappelijk onderzoek is bekend dat het vangen en in containers stoppen van pluimvee een uiterst stressvolle ervaring is, waarbij de vogels veel risico lopen op letsels en vleugelbreuken. ^[13]

Om stress en vangletsels enigszins te beperken binnen het kader van de dierindustrie, bevelen dierenwelzijnsdeskundigen de volgende methode aan: de vanger neemt een kalkoen met één hand vast bij de schouder van een vleugel. Met de andere hand worden beide poten vastgenomen. Bij het optillen moet de vanger de kalkoen dicht tegen zijn lichaam houden. Er wordt maar één vogel tegelijk gedragen. ^[14] De beste manier om kalkoenen en andere vogels stress te besparen, is uiteraard om hen niet vast te nemen en op te tillen.

Vangen van kalkoenen bij de Sjroete Farm

Bij de Sjroete Farm worden kalkoenen aan de vleugels opgepakt, vaak met 2 dieren tegelijk. De kalkoenen worden in stalen containers gestopt. Volle containers worden met een verreiker naar de slachterij gereden. Het verplaatsen van de containers gaat gepaard met veel schuddende en schokkende bewegingen. In de slachterij worden de containers opgestapeld. Het slachten van de dieren begint pas de volgende dag. De kratten met kalkoenen worden dan eerst weer verplaatst naar buiten, om vervolgens één voor één naar de slachtlijn gereden te worden.

De kalkoenen zitten op dat moment al meer dan 12 uur zonder eten en drinken. Dat is langer dan kalkoenen die vanuit Nederland per vrachtwagen getransporteerd worden naar Duitse slachterijen (wat voor het merendeel van de Nederlandse kalkoenen het geval is). Bovendien is er een wettelijke verplichting om dieren die langer dan 12 uur moeten reizen, ten minste om de 12 uur te laten drinken. ^[15]

Kerstkalkoenen krijgen geen uitloop

Op de beelden van Ongehoord is te zien dat niet alle slachtkalkoenen uit de uitloopstal voor slachtrijpe dieren afkomstig zijn. Ruud en Sabrina halen ook dieren uit de middelste stal zonder uitloop, waar de jonge kalkoenen tot 11 weken oud verblijven. De vogels worden in containers gestopt voor de slacht zonder dat ze ooit buiten zijn geweest.

Hoewel op de website van de Sjroete Farm vermeld wordt dat omwille van dierenwelzijnsredenen bewust gekozen wordt voor het langzaam groeiende zwarte ras ‘Caringa Cartier’, blijken Ruud en Sabrina in een aparte afdeling van de middelste stal ook gewone witte kalkoenen af te mesten. We zien hen de witte vogels vangen en in containers naar de slachterij brengen.

De slacht

Nadat de kalkoenen een hele nacht zonder eten en drinken in de containers hebben gezeten, begint de slacht. Ruud Bos trekt de dieren aan hun poten uit de containers en hangt ze ondersteboven aan de slachtlijn. Volgens onderzoek van EFSA is het levend ophangen van slachtvogels zoals kippen en kalkoenen stressvol en pijnlijk. Bij de ophanging aan de haken wordt druk uitgeoefend op de poten, wat pijn veroorzaakt. Vooral kalkoenen kunnen hier, door hun zware gewicht, ernstig onder lijden. Bovendien hebben vogels geen middenrif, waardoor hun organen op hun longen drukken wanneer ze in omgekeerde positie hangen. Dit is pijnlijk en bemoeilijkt het ademhalen. ^[16]

Bos bindt een elastiek om de vleugels van de dieren, omdat ze anders uit stress met hun vleugels klapperen. Dan worden de dieren ondersteboven met hun hoofd door een waterbad gehaald dat onder stroom staat. De dieren worden geëlektrocuteerd om hen buiten bewustzijn te brengen. Vervolgens wordt hun keel opengesneden om hen te laten doodbloeden. De nog levende kalkoenen in de containers bij de slachtlijn zien van dichtbij hoe hun metgezellen het slachtproces ondergaan.