Herten zijn van nature vluchtdieren, wegvluchten bij dreigend gevaar is hun primaire overlevingsstrategie. ^[2] In het wild leven ze in uitgestrekte bossen waar ze dekking vinden tussen struiken of dicht op elkaar staande dennen. Ook hoogland, berggebieden of heuvelachtig terrein zijn geschikte leefgebieden. Ze liggen graag op open plekjes waar ze naderend gevaar van op grote afstand kunnen zien om tijdig te kunnen wegvluchten. In bossen strekt het leefgebied van edelherten zich uit tot 200-400 hectare, in berggebieden kan hun leefgebied tot 2400 hectare groot zijn. Ze brengen 7 tot 12 uur per dag door met voedsel zoeken. Ze eten grassen, kruiden, bladeren van loofbomen, struiken en jonge boompjes. Ze snoepen graag eikels en beukennootjes en knabbelen aan boomschors voor een goede spijsvertering.

Vrouwelijke edelherten leven in roedels (groepen) van 5 tot 15 verwante dieren onder leiding van een stammoeder. Daarnaast zijn er roedels met mannelijke herten. Rond de bronsttijd (september-oktober) vallen de mannelijke roedels uiteen omdat mannelijke herten zich dan aansluiten bij hindenroedels. Na de bronst verlaten de mannen de hinden. In mei-juni bevallen hinden van een kalfje. Kalveren blijven tot de leeftijd van twee jaar bij hun moeders. Edelherten zijn pas volgroeid na 7 jaar. Ze worden gemiddeld 15 jaar oud, sommige dieren kunnen wel 25 jaar oud worden. ^{[3] [4] [5]}